Thursday, October 14, 2004
mar-KABAN LUMPANGEN (selamat datang sariawan)
Wes 1/2 sasi iki aku kekeselen ngopeni warung koboi, saking keselle lambeku lumpangen nganti rong gon, lorone ra elok-elok rasane ... :(.
Dah 1/2 bulan ini aku ngurusin warung koboi, karena capeknya sampek tumbuh 2 sariawan, sakitnya gak ketulungan ...
Padahal sesuk wes arep poso, yen poso sinambi lumpangen, endah koyo opo dadine - arep sahur ke loro² nguntal sego, awan² arep ditelesi yo ra mungkin, wes marai ra kusuk wae .....:(.
Padahal besok puasa, kalo puasa ber-sariawan, kayak apa rasanya - mo' sahur perihnya mengunyah nasi, siang² dibasahi juga gak mungkin, bikin gak khusuk rasanya.
Tembunge koncoku sing saiki wes mboro ning Plembang, aku dikon kemu banyu godokan godong suruh ... biyuh² ... lagi ngambu remesane wae aku wes bloke'an ...:(.
Kata temenku yg merantau di Palembang, suruh kumur air rebusan daun sirih .... wah² ... baru nyium getahnya aja bikin mabuk ....
Trus
Nana-Cenil liwat YM nyaranke mangan sambel pedes trus ditutup ngombe banyu panas banget ....
Trus Nana-cenil lewat YM kasih saran makan sambel pedes diakhiri minum air panas ....
Tak jawab : "
Opo ra malah mlonyoh lambe lan ilatku".
Aku jawab : "Apa gak bikin hancur bibir dan lidahku".
Cenil : "Lha mergo mlonyoh iku ... dadi mari lumpangenne ...."
Cenil : "Lha itu bikin sembuh sariawannya"
Blaik !!!
Posted at 20:44 by
Bahtiar
Permalink